Deze non-verbale ‘building conversation’ was voor mij een diepgaande ervaring. Terwijl ik me vaak door het woord gesplitst voel (in mezelf, maar ook van de andere mens), is het gesprek zonder woorden een vrij utopische ruimte, waarin ik een gevoel van ‘eens-worden’ heb ervaren; het ‘ik’ is ergens losgeslagen.

Juliane van Crailsheim was deelnemer aan Gesprek zonder woorden in Brussel, april 2017


Wat is er veel te zeggen zonder woorden. Wegkijken verbreekt de betovering dus dat komt echt pas in je op als het gesprek ‘klaar’ is. Met aandacht voor de ander begint iedere dialoog tussen twee mensen met observeren. Elkaar in de ogen kijken. Uitwisseling via onze ogen en onze gelaatsuitdrukkingen is heel krachtig.

Anke Tijtsma was deelnemer aan Gesprek zonder woorden in Utrecht, maart 2017


Het was een bijzondere reis door de tijd; een uitzoomen op de tijd waardoor ik een overzicht kreeg van de grote lijnen van de geschiedenis en toekomst. Ik zag de tijd niet alleen zoals ik heb geleerd in de geschiedenisboeken, maar beleefde de tijd echt. Zo voelde het huidige moment zwaar en de (niet al te verre) toekomst lichter. Doordat ik letterlijk van tijd naar tijd kon springen, zag ik dat het mogelijk is om ook nu al vanuit de toekomst te gaan leven.

Margriet Vloet was betrokken bij de ontwikkeling van Time Loop


Time Loop zorgt ervoor dat de waan van de dag even naar de achtergrond verdwijnt. Door met anderen te verkennen hoe er vanuit verschillende tijdsperiodes gedacht zou worden over een actueel vraagstuk, komen nieuwe perspectieven naar boven en worden bestaande overtuigingen minder vanzelfsprekend. Dat werkt heel verhelderend en inspirerend.

Stijn van Kreij was betrokken bij de ontwikkeling van Time Loop


Het niet-spreken roept associaties op die nog verder teruggaan: naar de kring in de kleuterklas. De plek waar we de eerste stappen zetten in het leren spreken en het leren luisteren naar elkaar. Hoe vaak moest de juf ons eraan herinneren dat we de ander uit moesten laten praten voor we zelf iets zeiden? Hoe oud zijn we als we ‘met twee woorden’ leren spreken? Converseren is een discipline die ons vroeg wordt aangeleerd. Allerlei beleefdheidsvormen vinden traditioneel hun weg in ons taalgebruik. En nu, in deze stille kring in het atelier van een anonieme beeldend kunstenaar, ergens in de Jordaan, waar er alleen het gezoem is van de tl-lampen boven ons, keren we terug naar een onbeholpen staat, waarin we juist geen gebruik kunnen maken van onze door en door geciviliseerde taalvaardigheid.

Laura nam deel aan het Gesprek zonder woorden


Het was magisch om het leven even op ‘pauze’ te zetten en ons terug te trekken in een spannende maar veilige bubble, waar we allemaal verantwoordelijk waren voor het verloop van dit samenzijn. Het heeft me laten inzien dat samenleven zo gemakkelijk nog niet is, terwijl ik dat wel het liefst geloof, in die zin was het frustrerend/confronterend. Het heeft me ook geleerd me (sneller) uit te spreken en een ander in vertrouwen te nemen. En ik ben bevestigd in het idee dat communicatie een kunst is, de kunst van het leven misschien wel. Luisteren. Zien. Spreken. Het was op alle niveaus interessant, ontroerend en zó de moeite waard! Ik zou dit iedereen gunnen. Vaker. Meer.

Meggie nam deel aan Building Conversation


Building Conversation is voor mij een ultieme hier-en-nu ervaring. Met het publiek en de makers ben je gezamenlijk mede-eigenaar van het het verloop van de avond. Na afloop voel je je gelouterd, heb je een bijzondere relatie opgebouwd met je mede-publiek en heeft er een verandering plaatsgevonden. Building Conversation is geen must-see, maar een must-do.

Milou nam deel aan Building Conversation


Een onvergetelijke ervaring. Ik ben op een goede manier besmet.

Frank nam deel aan Building Conversation