Het Agonistisch gesprek is een goed gesprek tussen tegenstanders. Het gesprek is ontwikkeld in reactie op de filosofe Chantal Mouffe die spreekt over het belang van conflict in de politieke arena en een oproep doet aan de kunsten om mee te werken aan de ontwikkeling van wat zij noemt de agonistische ruimte. De agonist is de tegenstander, niet te verwarren met de antagonist, de vijand. Tussen consensus en oorlog ligt een groot scala aan mogelijkheden waarin we elkaars tegenstanders kunnen zijn, daar moeten we gebruik van maken, aldus Mouffe.

We combineren haar theorie met de praktijk van de Maori die een indrukwekkende manier hebben van omgaan met conflict in de eigen communities. Ze erkennen het conflict in een uitgebreide ontmoeting tussen de beide partijen. Vervolgens vindt er een toenadering plaats in het besef dat beide groepen dezelfde lucht in ademen. En pas dan gaan ze met elkaar in gesprek, liggend. Wij behandelen deze drie stappen als een simpele choreografie waarin de deelnemers steeds andere fysieke houdingen aannemen ten opzichte van elkaar: tegenover elkaar staand, dichtbij elkaar staand, liggend op de rug. De impact van de fysieke houding op de inhoud van het gesprek is enorm.

Dit gesprek wordt uitgevoerd met als uitgangspunt een conflict dat daadwerkelijk in de groep speelt en/of een maatschappelijk urgent conflict. De deelnemers beslissen altijd zelf wat ze met elkaar willen behandelen en aangaan.